Geschiedenis

Pablo Emilio Escobar Gaviria (Medellín, 1 december 1949 – Medellín, 2 december 1993) was de beruchtste Colombiaanse drugsbaron die een van de rijkste mensen ter wereld werd door zijn wereldwijde handel in cocaïne.

Escobar begon zijn criminele carrière met het stelen van grafstenen. Later werd hij actief als autodief in de straten van Medellín in Colombia. Daarna ging hij in cocaïne handelen en begon zijn drugsimperium in de jaren zeventig op te bouwen.

Het drugsnetwerk van Escobar werd in de jaren '80 breed bekend. Zijn Cartel de Medellín (Medellínkartel) zou het grootste deel van de drugshandel naar Mexico, Ecuador, Puerto Rico en de Dominicaanse Republiek hebben beheerst, waarbij de cocaïnebase voornamelijk werd geïmporteerd uit Peru en Bolivia. De Colombiaanse coca was in die periode van inferieure kwaliteit.

Escobar kocht vele overheidsdienaren om onder het motto plata o plomo; Spaans voor zilver of lood, hetgeen zou betekenen "geld of je leven". Pablo Escobar is zelf ook nog actief geweest in de politiek. In mei 1982 werd hij verkozen tot volksafgevaardigde. Terwijl Escobar nog in de politiek zat, bleef hij doorgaan met het bedreigen en omkopen van ambtenaren. In 1983 was het politieke leven van Escobar alweer voorbij. Uit woede wilde hij de mensen terugpakken die hem het politiek bedrijven onmogelijk hadden gemaakt. Hij was verantwoordelijk voor de moord op drie kandidaten voor het presidentschap en diverse bomaanslagen. Het Medellínkartel was tevens betrokken bij een dodelijke criminele oorlog met haar grootste concurrent, het Calikartel.

Escobar staat vooral bekend als een van de grootste drugsbaronnen ooit. Wat vaak vergeten wordt is dat hij zich ook bezig hield met het arme deel van de bevolking. Pablo Escobar kwam in het bijzonder op voor de minder bedeelden van Colombia, vooral in zijn plaats Medellín. Zo bezocht hij enkele malen sloppenwijken om met eigen ogen te zien wat er zich allemaal afspeelde. Escobar was hier erg onder de indruk van. Daarom liet hij honderden nieuwe huizen bouwen in zijn plaats Medellín en deelde deze toe aan de bewoners van de sloppenwijken. Escobar werd mateloos populair onder de arme bevolking. Later zouden zij hem ook volledig steunen met zijn politieke carrière.

Geschat wordt dat Escobar direct verantwoordelijk was voor 8000 moorden. Merkwaardig genoeg was Escobar een echte dierenliefhebber. Vooral grote dieren trokken zijn aandacht. Uit Afrika liet hij nijlpaarden en giraffes overkomen. Rond zijn huis bouwde hij een Jurassic Park met grote beelden van prehistorische dieren.

Op zijn toppunt verdiende Escobar ongeveer 1 miljoen dollar per dag en werd hij door Forbes-magazine genoemd als de op zeven na rijkste man op de wereld, toen zijn Medellínkartel 80 procent van de wereldhandel in cocaïne in handen had. Escobar werd doodgeschoten tijdens zijn arrestatie op 2 december 1993. Sommige mensen beweren, dat hij, nadat hij neergeschoten werd, op het dak in elkaar zakte en zichzelf daarna door het hoofd schoot. Na Escobars dood viel het Medellínkartel uiteen en werd de cocaïnemarkt lange tijd gedomineerd door het Calikartel, totdat de leiders daarvan gedurende de jaren '90 werden gedood of gevangengenomen.

Jeugd

Escobar werd geboren in het dorp Rionegro in Antioquia, Colombia, de derde van zeven kinderen van Abel de Jesus Escobar, een boer, en Hemilda Gaviria, een basisschoollerares. Pablo en zijn familie woonden in een hut zonder elektriciteit en zonder stromend water. Pablo en zijn broer werden ooit naar huis gestuurd omdat ze op blote voeten aankwamen op school. Escobar studeerde politieke wetenschappen aan een nabijgelegen universiteit, maar werd gedwongen om zijn studie te stoppen aangezien hij de studiekosten zich niet kon veroorlove. Dit was toen hij begon zijn criminele carrière, naar verluidt het stelen van grafstenen en schuren ze neer voor doorverkoop aan smokkelaars. Zijn broer, Roberto Escobar, ontkent dit en beweert dat de grafstenen kwam van begraafplaats eigenaren van wie de klanten was gestopt betalen voor de zorg voor en dat zij een familielid, die had een legitieme monumenten bedrijf. Hij studeerde voor een korte tijd aan de universiteit van Antioquia.

Na deze vermeende hosselen bedrijf, Pablo begon te doen alles wat hij kon om geld te verdienen - worden uitgevoerd kleine straat oplichting met zijn bende de verkoop van gesmokkelde sigaretten en nep loterij tickets. Hij heeft zelfs opgelicht mensen uit hun cash bij ze de bank verlaten. Tegen de tijd dat hij 20 was, was hij al een volleerde autodief. In de vroege jaren 1970, hij was een dief en lijfwacht, en hij maakte een snelle 100.000 dollar aan de kant ontvoering en vrijkopen een Medellín executive voor het invoeren van de drugshandel. Zijn volgende stap op de ladder was om een ​​miljonair door te werken voor de multi-miljonair smokkelwaar smokkelaar, Alvaro Prieto worden. Door zijn toewijding en bedrog, Pablo werd een miljonair te worden door de tijd dat hij was 22.

Rise to Power

Een boek uitgegeven door de broer van Pablo's, Roberto Escobar, genaamd The Accountant's Story wordt besproken hoe Pablo steeg van armoede en vergetelheid tot een van de rijkste mannen van de wereld. Misschien wel de grootste en meest succesvolle criminele onderneming in de wereldgeschiedenis, bij tijden het Medellin drugskartel was smokkel 15 ton cocaïne per dag, meer waard dan een half miljard dollar, in de Verenigde Staten. Volgens Roberto, Pablo's boekhouder, hij en zijn broer de werking besteedde 2.500 dollar per maand net de aankoop van elastiekjes om de stapels wrap cash-en omdat ze hadden meer illegaal geld dan ze zouden kunnen deponeren in de banken, ze opgeslagen de bakstenen van contant geld in hun magazijnen, jaarlijks af te schrijven 10% als "bederf" wanneer de ratten kroop in 's nachts en knabbelde op de honderd dollar biljetten [11].

In 1975, Escobar gestart met de ontwikkeling zijn cocaïne gebruik. Hij heeft zelfs een vliegtuig vloog hij meerdere malen, voornamelijk tussen Colombia en Panama, om een ​​lading in de Verenigde Staten smokkelen. Toen hij later 15 nieuwe en grotere vliegtuigen (inclusief een Learjet) en 6 helikopters gekocht, hij ontmanteld het vliegtuig en hing het boven de poort naar zijn ranch in Hacienda Napoles. Zijn reputatie groeide na een bekende Medellín dealer genaamd Fabio Restrepo werd vermoord in 1975 ogenschijnlijk door Escobar, van wie hij had gekocht 14 kilogram. Daarna werden alle Restrepo mannen op de hoogte dat ze nu werkzaam bij Pablo Escobar. Restrepo had geprobeerd om Pablo te doden, maar dat mislukte jammerlijk. In mei 1976 Escobar en een aantal van zijn mannen werden gearresteerd en werden gevonden in het bezit van 39 pond (18 kg) van de witte pasta na zijn terugkeer in Medellín met een zware lading uit Ecuador. In eerste instantie probeerde Pablo tevergeefs naar de Medellín rechters die vormden de zaak tegen hem om te kopen. In plaats daarvan, na vele maanden van juridisch touwtrekken Pablo had de twee arresterende agenten omgekocht en de zaak werd geschrapt. Het was hier dat hij zijn patroon van omgaan met de autoriteiten begonnen door een van beide omkoping hen of ze te doden [12]. Roberto Escobar onderhoudt Pablo viel gewoon in het bedrijf, omdat smokkelwaar werd te gevaarlijk voor het verkeer. Hij kon meer geld verdienen met een vrachtwagen geladen met cocaïne dan 40 die drank en sigaretten. Er waren geen drugskartels en dan maar een paar drugsbaronnen, dus er was genoeg zaken voor iedereen. In Peru, kochten ze de cocaïne te plakken, die ze in een laboratorium verfijnd in een huis van twee verdiepingen in Medellín. Op zijn eerste reis, Pablo kocht een schamele 30 pond ter waarde van pasta in wat was de eerste stap op weg naar de bouw van zijn rijk te worden. In het begin, hij smokkelde de cocaïne in oud vliegtuig banden en een piloot kon maar liefst 500.000 pond verdienen een vlucht, afhankelijk van hoeveel hij zou kunnen smokkelen [13].

Snel de vraag naar cocaïne was rijzen de pan uit in de Verenigde Staten en Pablo meer smokkel zendingen, routes, en distributienetwerken georganiseerd in Zuid-Florida, Californië en andere delen van de Verenigde Staten. Hij en Carlos Lehder werkten samen om een ​​nieuw eiland trans-shipment punt in de Bahama's, genaamd Norman's Cay te ontwikkelen. Carlos en Robert Vesco kocht het grootste deel van het land op het eiland, die een 3300 meter landingsbaan, een haven, hotel, huizen, boten, vliegtuigen en zelfs bouwde een gekoeld magazijn naar de cocaïne op te slaan inbegrepen. Van 1978-1982 werd dit gebruikt als een centraal smokkel route voor het Medellin kartel. (Volgens zijn broer-account, heeft Pablo niet kopen Normans Cay. Het was in plaats daarvan, een enkele onderneming van Carlos Lehder.) Escobar was in staat om de 7,7 vierkante mijl (20 km2) van het land, dat Hacienda Napoles opgenomen kopen, voor verschillende miljoen dollar. Hij creëerde een dierentuin, een meer en andere afleiding voor zijn gezin en de organisatie. [14] Op een gegeven moment werd geschat dat 70 tot 80 ton cocaïne werden verscheept vanuit Colombia naar de VS elke maand. Op het hoogtepunt van zijn macht in het midden van de jaren 1980, was hij maar liefst 11 ton per vlucht scheepvaart in straalvliegtuigen naar de Verenigde Staten (de grootste lading verzonden door Pablo was 23.000 kg gemengd met vis en pasta verzonden via de boot, wordt dit bevestigd door zijn broer in het boek Escobar). Naast het gebruik van de vliegtuigen, Pablo's broer, Roberto Escobar, zei dat hij ook twee kleine op afstand bestuurbare onderzeeërs gebruikt als een manier om de enorme belastingen (deze subs waren in feite, bemande en dit is opnieuw vastgelegd in het boek van Roberto's) transport. [1]

In 1982 werd Escobar verkozen als plaatsvervangend / alternatieve vertegenwoordiger van de Kamer van volksvertegenwoordigers van Colombia het Congres, als onderdeel van de Colombiaanse Liberale Partij [15] Tijdens de jaren 1980, Escobar werd internationaal bekend als zijn drugs-netwerk werd berucht;. De Medellín Kartel controleerde een groot deel van de geneesmiddelen die ingevoerd in de Verenigde Staten, Mexico, Puerto Rico en de Dominicaanse Republiek met cocaïne bracht vooral uit Peru en Bolivia, zoals de Colombiaanse coca was aanvankelijk van mindere kwaliteit. Escobar's product bereikt vele andere landen, meestal rond het Amerikaanse continent, maar er wordt gezegd dat zijn netwerk bereikt, voor zover Azië.

Corruptie en intimidatie gekenmerkt Escobar omgaat met de Colombiaanse systeem. Hij had een effectieve, onontkoombaar beleid in het omgaan met de rechtshandhaving en de overheid, aangeduid als "plata o plomo," (letterlijk zilver of lood, in de volksmond [aanvaarden] geld of [gezicht] kogels). Dit resulteerde in de dood van honderden mensen, waaronder burgers, politieagenten en overheidsfunctionarissen. Op hetzelfde moment, Escobar omgekocht talloze ambtenaren, rechters en andere politici. Escobar was naar verluidt verantwoordelijk voor de moord op Colombiaanse presidentskandidate Luis Carlos Galán, een van de drie vermoorde kandidaten die alle concurrerende in dezelfde verkiezing, evenals het bombarderen van Avianca Flight 203 en de DAS Building bomaanslag in Bogota in 1989. Het Cartel de Medellín was ook betrokken bij een dodelijke drug oorlog met haar primaire rivaal, het kartel de Cali, voor de meeste van zijn bestaan. Er wordt wel eens beweerd dat Escobar in 1985 gesteund bestorming van het Colombiaanse hooggerechtshof door de linkse guerrilla's van 19 april Beweging, ook wel bekend als M-19, wat resulteerde in de moord op de helft van de rechters op de baan. Sommige van deze beweringen werden opgenomen in een eind 2006 rapport van een waarheidscommissie van de drie rechters van de huidige Hoge Raad. Een van degenen die bespreekt de aanval is "Popeye", een voormalige huurmoordenaar Escobar. Op het moment van het beleg, was het Hof van Cassatie het bestuderen van de grondwettigheid van de uitlevering van Colombia verdrag met de VS [16] Roberto Escobar verklaarde in zijn boek, dat inderdaad de M-19 werden betaald in te breken in het gebouw van het hooggerechtshof, en branden alle papieren en bestanden op de Los Extraditables - de groep van cocaïne smokkelaars die onder dreiging van uitgeleverd aan de VS door hun Colombiaanse regering. Maar het plan mislukte en gijzelaars werden genomen voor de onderhandelingen over hun vrijlating, zodat Los Extraditables waren niet direct verantwoordelijk voor de daden van de M-19.

Hoogtepunt

Pablo Escobar heeft eens gezegd dat de essentie van de cocaïne bedrijf was "eenvoudig -. Omkopen je iemand hier, je daar iemand omkopen, en u betaalt een vriendelijke bankier om u te helpen terug te brengen het geld" [17] In 1987 Forbes Magazine geschat Escobar aan worden de zevende rijkste man ter wereld met een persoonlijk vermogen van bijna US $ 25 miljard [4], terwijl zijn Medellín kartel 80% van de wereldwijde cocaïnemarkt gecontroleerd. In de meeste bedrijven, zou het zien van een return on investment (ROI) van 100% meer dan genoeg voor een bedrijf om te gedijen.

Terwijl het gezien als een vijand van de Verenigde Staten en de Colombiaanse regering, Escobar was een held voor velen in Medellín (vooral de armen), hij was een groot talent op public relations en hij werkte om goodwill te creëren onder de arme bevolking van Colombia. Een levenslange sportfan, werd hij gecrediteerd met het bouwen van voetbalvelden en multi-sportvelden, evenals sponsoring van kinderen voetbalteams [18].

Escobar was verantwoordelijk voor de bouw van een groot aantal ziekenhuizen, scholen en kerken in het westen van Colombia, die hem aan populariteit gewonnen in de plaatselijke rooms-katholieke kerk. [19] Hij werkte hard om zijn "Robin Hood" beeld te cultiveren, en vaak verdeeld geld aan de armen door middel van woningbouw projecten en andere maatschappelijke activiteiten, die hij kreeg opvallende populariteit onder de armen. De bevolking van Medellín vaak geholpen Escobar door te dienen als uitkijkposten, het verbergen van informatie van de overheid, of het doen van alles wat ze konden doen om hem te beschermen.

Ondanks zijn populair imago bij verarmde gemeenschap Medellín is Escobar was bekend onder zijn zakenpartners om een ​​rustige en verstandige onderhandelaar, die de voorkeur aan geld te gebruiken voordat het pistool te zijn. Veel van de rijkere inwoners van Medellin ook wel gezien hem als een bedreiging. Zijn broer zei dat Pablo wist dat geld genereerde meer loyaliteit dan angst, zodat het geweld was vaak niet nodig. Op het toppunt van zijn macht, waren drugshandelaren uit Medellín en andere gebieden het overhandigen van tussen de 20 en 35% van de Colombiaanse cocaïne-gerelateerde winsten Escobar, want hij was degene die de cocaïne verscheept met succes naar de VS.

De Colombiaanse kartels 'continuing strijd om suprematie te behouden resulteerde in Colombia in snel tempo de wereld moord hoofdstad met 25.100 gewelddadige sterfgevallen in 1991 en 27.100 in 1992. [20] Dit verhoogde aantal moorden werd gevoed door het geven van geld Escobar aan zijn huurmoordenaars als een beloning voor het doden politieagenten, meer dan 600 van hen stierven op deze manier [21].

Dood

De oorlog tegen Escobar eindigde op 2 december 1993, te midden van een andere poging om de Search Bloc ontsnappen. Met behulp van radio-triangulatie technologie geleverd als onderdeel van de Verenigde Staten inspanningen, een Colombiaanse elektronisch toezicht, onder leiding van brigadegeneraal Hugo Martinez, [24] vond hem verstoppen in een middenklasse wijk in Medellín. Met autoriteiten sluiten in een vuurgevecht met Escobar en zijn lijfwacht, Alvaro de Jesús Agudelo AKA "El Limón", volgde. De twee vluchtelingen geprobeerd om te ontsnappen door dwars over de daken van aangrenzende huizen om een ​​back straat te bereiken, maar beide werden doodgeschoten door de Colombiaanse Nationale Politie. [25] Hij leed geweerschoten aan het been, de romp, en de dodelijke een in zijn oor . Het is nooit bewezen, die in feite het laatste schot in het hoofd Escobar ontslagen is, of dit schot werd gemaakt tijdens de vuurgevecht of als onderdeel van mogelijke uitvoering, en er is breed gespeculeerd over het onderwerp. Sommige van de familieleden zijn van mening dat Escobar zou zelfmoord hebben gepleegd [26] [27] Zijn twee broers, Roberto Escobar en Fernando Sánchez Arellano, geloven dat hij zelf geschoten door de oren:. "Hij heeft zelfmoord gepleegd, hij niet gedood worden. Gedurende al de jaren dat zij gingen achter hem aan, zou hij zeggen tegen mij iedere dag dat als hij was echt in het nauw gedreven, zonder een uitweg, dan zou hij zichzelf neer te schieten door middel van de oren. "[28] Tijdens de autopsie echter, was er geen gevonden meanderen patroon rond het oor, die suggereerde dat het schot, die Escobar vermoord werd ontslagen uit de buurt van verder dan een armlengte [29].

Na de dood van Escobar en de versnippering van het Medellín Kartel de cocaïne markt werd al snel gedomineerd door de rivaliserende Cali Kartel, tot het midden van de jaren 1990 toen de leiders ook, werden gedood of gevangen genomen door de Colombiaanse regering.

De Robin Hood beeld dat hij had gecultiveerd blijven blijvende invloed hebben in Medellín. Velen zijn er, vooral veel van de armen van de stad, dat was geholpen door hem, terwijl hij nog leefde, klaagde zijn dood.
[Edit] Opgraving

Op 28 oktober 2006 werd Escobar's lichaam opgegraven op verzoek van zijn neef Nicolás Escobar, twee dagen na het overlijden van moeder Hermilda Gaviria (die zich verzette tegen opgraving) om te controleren dat het lichaam in het graf was in feite die van Escobar en ook om DNA te verzamelen voor een vaderschapstest te eisen. Volgens het rapport van de krant El Tiempo, Escobar de weduwe Maria Victoria aanwezig was het opnemen van de opgraving met een video camera.